Het verhaal van de naam
Van waarde die markten oversteekt naar relaties die grenzen oversteken
De naam DUKAAT ontleent zijn idee aan de Nederlandse dukaat en het handelserfgoed daarvan; een symbool dat wij vandaag opnieuw duiden vanuit de waarde van de mens, zijn kennis en zijn relaties.
Waarde kan immers expertise zijn die een specialist deelt, een product dat zijn markt vindt, of een idee dat iemand ontmoet die het helpt groeien. En waarde kan beginnen met een ontmoeting die twee mensen samenbrengt die naar elkaar op zoek waren.
Hier komt het verhaal van DUKAAT vandaan: een community die waarde overbrengt van persoon tot persoon, van bedrijf tot bedrijf en van markt tot markt. In het hart ervan staan drie waarden: waarde, vertrouwen en leiderschap.
Ieder lid draagt de betekenis van nobelheid in zich
In de cultuur van DUKAAT gebruiken wij de ‘Duke’ als symbool voor nobel handelen en verantwoordelijk leiderschap: iemand die zijn woord houdt, anderen respecteert, zijn kennis deelt en een deur opent naar een nieuwe kans. Het is een symbolische identiteit van verbondenheid binnen de club, en geen officiële adellijke titel.
Bij DUKAAT toont de nobelheid van een lid zich in zijn impact: kennis die hij deelt, een belofte die hij houdt en een kans die hij opent.
DUKAAT ontleent zijn naam aan de Nederlandse gouden dukaat: een munt gemaakt voor de handel, waarvan een koopman de waarde kende zodra hij hem zag.
Een bekend gewicht.
- Handelsmunt sinds
- 4 augustus 1586, onder de Muntwet
- Gewicht
- 3,494 gram
- Gehalte
- 983/1000 goud
- Vandaag geslagen door
- De Koninklijke Nederlandse Munt, Utrecht
- Ottomaanse sultani
- Voor het eerst geslagen in 1477–78 onder Mehmed II, op de dukaatstandaard
- Bunduqi
- De naam van Marokkaanse gouden dinars — naar al-Bunduqiyya, Venetië
Nooit het goud alleen.
Zijn kracht kwam nooit van het goud alleen. Hij kwam van het feit dat een koopman die hem zag precies wist waar hij voor stond: een bekende waarde, een vertrouwd gewicht, een standaard waarmee over grenzen heen werd gehandeld.
Die standaard was niet alleen Europees. De Ottomaanse sultani werd erop geslagen. In Marokko heetten gouden dinars bunduqi — naar de Arabische naam voor Venetië, waarvan de dukaat tot daar was gereisd.
De Koninklijke Nederlandse Munt in Utrecht slaat de dukaat vandaag nog — in haar eigen woorden “om de herinnering aan ons rijke handelsverleden levend te houden”.
De dukaat was een taal die beide kanten al spraken.
Een tulp die ook overstak.
Ook de tulp in ons beeldmerk heeft een oversteek achter de rug. Hij kwam in de zestiende eeuw uit de Ottomaanse wereld naar Nederland, en werd zo Hollands als alles wat het land voortbrengt.
Het beeldmerk is meer dan een bloem. Zijn lijnen zijn mensen die elkaar hebben gevonden: twee gouden banen rijzen op, kruisen elkaar en houden elkaar vast, en tussen de bloembladen, precies in het midden, is een hoofd te zien — het lid, in het hart van alles wat DUKAAT doet.
Daaronder loopt een gouden lijn als een brug door de twee A’s van DUKAAT: de brug die wij bouwen tussen twee werelden.
Meer dan geld.
In het zakenleven van nu kan waarde de juiste relatie zijn, de juiste informatie, het juiste product, de juiste koper of leverancier, de juiste investering — of een kans waarvan twee partijen niet wisten dat hij bestond.
De dukaat bracht waarde van markt naar markt. DUKAAT brengt haar van mens tot mens, van bedrijf tot bedrijf, van markt tot markt.